Historia szkoły
Szkoła Podstawowa nr 11 w Kielcach przy ulicy Jasnej 20/22 funkcjonuje już 45 lat. Otwarta została 1 marca 1958 roku.
Dziewięć lat później – 24 września 1967r. – nadano jej imię Bohaterów Warszawy.
W akcie nadania szkole imienia honorowym gościem była Pani Danuta Gałkowa – uczestniczka powstania warszawskiego.
Z okazji jubileuszu czterechsetlecia społeczności Warszawy szkoła została uhonorowana medalem „IV Wieków Stołeczności Warszawy”, odebranym z rąk Prezydenta M. St. Warszawy.
Znaczącym wydarzeniem w działalności Szkoły Podstawowej nr 11 było utworzenie w 1981r. oddziału specjalnego dla dzieci niedosłyszących.
W pierwszym roku istnienia oddziału objęto nauką sześcioro dzieci. Zorganizowano dla nich pracownię z kompletną aparaturą słuchową, dokształcono kadrę pedagogiczną w zakresie surdopedagogiki.
Z roku na rok uczniów niedosłyszących przybywało. Najwięcej było ich 56 i uczyli się w 8 specjalnych oddziałach.
Zauważyliśmy, że dzieci niedosłyszące bardzo dobrze integrują się z pełnosprawnymi kolegami. Wspólnie jeździli na wycieczki, razem brali udział w zajęciach pozalekcyjnych, chętnie przebywali razem w czasie przerw międzylekcyjnych.
Wraz z ukazaniem się Zarządzenia Nr 29 MEN z dnia 4.10.1993r. w sprawie zasad organizowania opieki nad uczniami niepełnosprawnymi (Dz.U.9/1993) przystąpiliśmy do organizowania placówki integracyjnej.
W pierwszym roku realizacji tego zadania zdecydowaliśmy się na utworzenie jednego oddziału integracyjnego (kl. I), w którym uczyły się razem dzieci pełnosprawne i dzieci słabo słyszące. Decyzja ta była przemyślana i ostrożna. Obawialiśmy się aby integracja nie była „sztuką dla sztuki” lecz przynosiła wymierne korzyści uczniom oraz radość i satysfakcję ich rodzicom i nauczycielom.
Dlaczego
integracją objęliśmy najpierw dzieci słabo słyszące?
Otóż, w pracy z tą grupą uczniów:
To w znacznym stopniu niwelowało nasze niepokoje i obawy o skuteczność kształcenia integracyjnego.
W kolejnym roku szkolnym do integracji przyjęliśmy też uczniów z innymi niepełnosprawnościami niż wada słuchu.
Nawiązanie kontaktu ze szkołą integracyjną w Radomiu i Ośrodkiem Szkolno – Wychowawczym dla Dzieci Niewidzących i Słabo widzących w Krakowie były pomocne
w organizowaniu efektywnego procesu kształcenia dzieci niepełnosprawnych w integracji.
Potwierdziła się nasza hipoteza, że stwarzanie równych szans edukacyjnych wszystkim dzieciom jest wręcz obowiązkiem szkoły.
Jednym z głównych celów nowego ustroju szkolnego w Polsce jest stworzenie równych szans edukacyjnych wszystkim dzieciom.
W ostatnich latach wzrosło zainteresowanie kształceniem uczniów niepełnosprawnych w integracji ze sprawnymi rówieśnikami. Różnorodne kontakty z pełnosprawnymi stymulują rozwój, wzmacniają i uruchamiają dodatkowe mechanizmy kompensacyjne, co w konsekwencji podnosi jakość życia niepełnosprawnych. Ten model kształcenia jest korzystny nie tyko dla uczniów niepełnosprawnych ale i sprawnych. Dzieci uczą się tolerancji i wzajemnej akceptacji.
Dostrzegając niepełnosprawnego kolegę widzą w nim partnera, uczą się pokory.
Przyjazna atmosfera szkoły (jest to nieodzowny element nauczania i wychowania integracyjnego) ułatwia pogodzenie się z własną „innością”, pozwala stać się zaradniejszym, bardziej odpornym psychicznie, a jednocześnie wrażliwszym na drugiego człowieka.
Aby wyjść
naprzeciw kluczowym potrzebom, zadaniem naszej placówki stało się: stworzenie
szkoły integracyjnej, gwarantującej wszystkim naszym uczniom zdobywanie
edukacji na miarę ich potrzeb i możliwości.
Do podjęcia tego zadania przygotowaliśmy się szczególnie starannie, gdyż wcześniejsze doświadczenia zawodowe w pracy z dziećmi słabo słyszącymi nie zaspakajały w pełni naszych obaw związanych z nauczaniem integracyjnym. Zdawaliśmy sobie bowiem sprawę, że organizowanie procesu dydaktyczno – wychowawczego w oddziale specjalnym przebiega inaczej niż w oddziale integracyjnym, w którym uczą się dzieci o dużym zróżnicowaniu intelektualnym oraz o znacznej rozpiętości potrzeb emocjonalnych, społecznych i fizycznych.
Przygotowanie do wprowadzenia pełnego nauczania i wychowania integracyjnego miało charakter wieloetapowy.
Praca przebiegała w trzech etapach:
Eksperymentalne wprowadzenie od 1.09.1994r. nauczania integracyjnego w klasach IV-VIII na technice, plastyce i wychowaniu fizycznym.
Pełna integracja dydaktyczna.
Uzyskanie statusu szkoły integracyjnej.
Ad I.
W organizowaniu pracy I etapu, który trwał od 1994-1996r. wyznaczyliśmy sobie następujące zadania:
1. Zapoznanie Rady Pedagogicznej z literaturą fachową dotyczącą nauczania i wychowania
integracyjnego:
2. Prezentowanie rodzicom uczniów celu kształcenia integracyjnego ze wskazaniem korzyści z niego wynikających i sposobów niwelowania ewentualnych trudności, powołując się na literaturę i materiał zawarty na kasetach video.
3. Nauczanie integracyjne w klasach IV-VIII na technice, plastyce i wychowaniu fizycznym wprowadzone od dnia 1.09.1994r.
W wyżej wymienionych zajęciach integracyjnych uczestniczyli uczniowie słabo słyszący, których dotychczasowa edukacja na wszystkich przedmiotach nauczania przebiegała w obrębie oddziału specjalnego. W przypadku plastyki i techniki nie dostrzegaliśmy żadnych zagrożeń związanych z integracją, gdyż dzieci z wadą słuchu pod względem manualnym dorównują zdrowym, a nawet czasem przewyższają je zdolnościami.
Przewidywaliśmy ewentualne problemy na zajęciach wychowania fizycznego. Aby ich uniknąć podzieliliśmy uczniów na grupy ćwiczeniowe, biorąc pod uwagę sprawność fizyczną. Takie rozwiązanie okazało się słuszne. Dzieci słabo słyszące odznaczające się dużą sprawnością fizyczną miały satysfakcję z rywalizacji sportowej ze słyszącymi kolegami, gdyż im dorównywały. Natomiast słabsze fizycznie nie odczuwały kompleksu wobec zdrowych rówieśników o porównywalnych z nimi możliwościami. To motywowało i jednych i drugich do podejmowania trudu podnoszenia własnej kondycji fizycznej. Oczywiście podział ten był dokonany subtelnie, aby nie urazić wrażliwej psychiki uczniów.
Udany
eksperyment był inspiracją do podjęcia kolejnych działań w drodze do utworzenia
pełnej integracji – na wszystkich przedmiotach nauczania.
Ad II.
Etap drugi dotyczy wdrożenia pełnej integracji dydaktycznej.
Proces ten przebiegał sukcesywnie. Rozpoczął się w roku szkolnym 1996/1997 a termin jego zakończenia przypada na rok 2000/2001.
Odpowiedzią na potrzeby społeczne było włączanie do nauczania integracyjnego nie tylko uczniów z wadą słuchu, ale także z innymi niepełnosprawnościami.
Jak kształtowała się liczba uczniów z różnymi dysfunkcjami w okresie tworzenia pełnej integracji (1996/1997 – 2000/2001) przedstawia poniższa tabela.
Opracowanie
własne na podstawie protokołów Rad Pedagogicznych
Kluczowe
zadanie jakie przyjęliśmy do realizacji – stworzenie szkoły integracyjnej,
gwarantującej wszystkim uczniom zdobywanie edukacji na miarę ich potrzeb
i możliwości oraz zmiany związane z reformowaniem oświaty wyznaczyły istotne obszary działalności szkoły.
Są to:
1. Kadra pedagogiczna – planowane dokształcanie i doskonalenie nauczycieli zgodne z potrzebami edukacyjnymi szkoły:
· zdobywanie kwalifikacji potrzebnych do pracy z dziećmi niepełnoprawnymi edukowanymi w integracji ze zdrowymi rówieśnikami,
· pozyskiwanie kadry specjalistów wspierających proces dydaktyczno – wychowawczy szkoły: psycholog, logopeda, rehabilitant, specjalista w zakresie zajęć korekcyjno – kompensacyjnych,
· doskonalenie nauczycieli związane z wdrażaniem reformy systemu oświaty w zakresie:
Ø nauczania zintegrowanego,
Ø nauczania w gimnazjum,
· doskonalenie nauczycieli w zakresie wykorzystywania technologii informatycznej w procesie lekcyjnym,
· organizowanie Rad Pedagogicznych w ramach WDN dotyczących zmian w ustawie Karta Nauczyciela oraz zmian w obrębie bloków przedmiotowych.
2. Organizacja systemu kształcenia poprzez opracowanie:
· szkolnych programów nauczania z uwzględnieniem realizacji ścieżek międzyprzedmiotowych,
· szkolnych planów nauczania,
· szkolnego programu wychowawczego,
· wewnątrzszkolnego nadzoru pedagogicznego.
3. Adaptacja szkoły do zmieniających się warunków funkcjonowania systemu szkolnego oraz zwiększających się wymagań związanych z rozwojem integracji skierowanej na kształcenie uczniów z różnymi dysfunkcjami rozwojowymi:
· nowelizacja statutu szkoły związana z dostosowaniem go do obowiązującego prawa oświatowego oraz jego uadekwatnienie do modelu i specyfiki szkoły,
· udział rodziców uczniów i nauczycieli w tworzeniu programu wychowawczego szkoły z uwzględnieniem programów profilaktycznych dotyczących zdrowego stylu życia,
· doposażenie szkoły w specjalistyczne środki i pomoce dydaktyczne oraz sprzęt rehabilitacyjny,
· dostosowanie obiektu szkolnego do potrzeb dzieci z niedowładem narządu ruchu (zniesienie barier architektonicznych) ze szczególnym uwzględnieniem uczniów poruszających się na wózkach inwalidzkich,
· pomoc rodzicom uczniów znajdującym się w trudnej sytuacji materialnej, niewydolnych wychowawczo, zagrożonych patologią oraz wychowujących dziecko niepełnosprawne.
4. Życie szkoły i współpraca ze środowiskiem lokalnym
· kształtowanie tożsamości szkoły poprzez:
Ø organizowanie imprez szkolnych w obrębie własnej placówki oraz na szczeblu miejskim,
Ø udział uczniów w akcjach organizowanych na rzecz ochrony środowiska,
Ø współpraca z innymi placówkami oświatowymi, fundacjami, organizacjami i stowarzyszeniami działającymi na rzecz dzieci niepełnosprawnych,
· tworzenie tradycji szkoły poprzez organizowanie,
Ø święta szkoły poświęconego patronowi szkoły podstawowej – „Bohaterów Warszawy”,
Ø „wigilii z przyjaciółmi”,
Ø „pasowania” pierwszaków na uczniów (SP-11, G-4),
Ø „mikołajek”,
· programu zajęć pozalekcyjnych związanych z potrzebami uczniów,
· rozwijanie turystyki i krajoznawstwa ze szczególnym uwzględnieniem własnego regionu oraz propagowanie aktywnych form wypoczynku i spędzania wolnego czasu.
5. Pozyskiwanie zasobów materialnych potrzebnych do realizacji przyjętych celów.
· współpraca z Państwowym Funduszem Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych Oddział Świętokrzyski w Kielcach w ramach „Programu Edukacja Integracyjna miasta Kielce”,
· umiejętność pozyskiwania sponsorów i sojuszników,
· działalność gospodarcza szkoły.
W organizowaniu pracy z dzieckiem słabo widzącym pomogli nam nauczyciele z Ośrodka Szkolno Wychowawczego w Krakowie. Wizyta w tej placówce wzbogaciła nas w wiedzę na temat:
· potrzeb edukacyjnych i emocjonalnych dziecka słabo widzącego i nie widzącego, organizowania mu miejsca nauki w klasie,
· metod nauczania i rewalidowania uczniów z dysfunkcją wzroku,
· pomocy dydaktycznych koniecznych do pracy z dziećmi z niepełnosprawnością wzroku.
Obecnie z naszych doświadczeń korzystają inne tworzące się w woj. świętokrzyskim placówki integracyjne. W lekcjach otwartych uczestniczą studenci Wszechnicy Świętokrzyskiej i Akademii Świętokrzyskiej.
Dyrektor szkoły propaguje ideę integracji w mediach. Wielokrotnie uczestniczyła w programach radia „Kielce”, wypowiadała się na łamach prasy. Opublikowała artykuł „Kształcenie w systemie integracyjnym w SP-11 w Kielcach – osiągnięcia i trudności”. Doświadczenia w pracy dyrektor szkoły prezentowała także na konferencji zorganizowanej przez Świętokrzyskie Kuratorium Oświaty „Dziecko o specjalnych potrzebach edukacyjnych w szkole”
Ad. III Uzyskanie statusu szkoły integracyjnej.
1.09.1999r. wraz z wprowadzaniem reformy oświaty, na bazie Szkoły Podstawowej nr 11 im. Bohaterów Warszawy w Kielcach utworzono Zespół Szkół Ogólnokształcących nr 4
w skład którego oprócz szkoły podstawowej, weszło Gimnazjum nr 4.
Nieprzerwana praca nad dążeniem do
utworzenia nauczania integracyjnego we wszystkich oddziałach funkcjonujących w
szkole sprawiła, że 22 lutego 2001r. Uchwałą nr 659/2001 Rady Miejskiej w
Kielcach uzyskaliśmy status szkoły integracyjnej.
Aby stworzyć możliwość kształcenia
uczniów niepełnosprawnych w systemie integracyjnych na wszystkich etapach
nauczania kolejnym krokiem w rozwijaniu naszej placówki było włączenie do
Zespołu Szkół IX Liceum Ogólnokształcącego Integracyjnego.
Baza
szkoły
Szkoła dysponuje:
1) dwiema windami,
2) podjazdem wózków inwalidzkich,
3) poręczami na korytarzach,
4) osobną łazienką przystosowaną dla osób na wózkach inwalidzkich,
5) salą rehabilitacji z wyposażeniem, salą gimnastyczną z siłownią,
6) gabinetem lekarsko-pielęgniarskim,
7) gabinetem stomatologicznym,
8) biblioteką i czytelnią,
9) świetlicą zapewniającą fachową opiekę również dzieciom niepełnosprawnym,
10) pracownią informatyczną z dostępem do internetu poprzez łącze SDI,
11) stołówką szkolną zapewniającą prawidłową obsługę uczniów niepełnosprawnych,
12) salami lekcyjnymi wyposażonymi w sprzęt RTV i pomoce dydaktyczne, w tym specjalistyczne dla uczniów z różnymi dysfunkcjami,
13) komputerową maszynę brajlowską ,, Mountbatten Brailer”,
14) kserokopiarkę do powielania materiałów dydaktycznych przygotowanych przez nauczycieli do indywidualnej pracy z uczniami oraz testów, sprawdzianów i kart pracy,
15) maszyną do pisania dla uczniów z porażeniem mózgowym,
16) gabinetami specjalistycznymi:
- - logopedycznym,
- - rewalidacyjnym,
- - do zajęć indywidualnych,
- - pedagoga i psychologa.
Dążymy do:
1) modernizacji ogrzewania obiektu szkoły poprzez wykorzystanie niekonwencjonalnych źródeł energii cieplnej (kolektory słoneczne, ciepło geotermiczne),
2) powiększenia lokalowej bazy dydaktycznej,
3) zorganizowania i wyposażenia w specjalistyczny sprzęt sali do terapii metodą integracji sensorycznej,
4) stałego uzupełniania sprzętu specjalistycznego,
5) systematycznego uzupełniania pomocy dydaktycznych z uwzględnieniem potrzeb uczniów,
6) zapewnienia bezpiecznego przejścia dla pieszych z ulicy Okrzei na Jasną.
Organizacja pracy
1. Dzieci uczą się w klasach od 15 do 20 uczniów, w tym 3-5 uczniów niepełnosprawnych.
W klasach, wraz z nauczycielem nauczania zintegrowanego, bądź nauczycielem przedmiotu pracuje nauczyciel wspierający, posiadający dodatkowe kwalifikacje z zakresu pedagogiki specjalnej. Wspiera on dzieci niepełnosprawne w procesie lekcyjnym:
- - I etap edukacyjny - nauczyciel wspierający na większości zajęć obowiązkowych,
- - II, III etap edukacyjny - nauczyciel wspierający w miarę potrzeb,
2. Realizujemy podstawę programową szkoły masowej,
uwzględniając specjalne potrzeby edukacyjne uczniów:
W tym celu , w oparciu o Rozporządzeniu Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dn. 12 lutego 2002r. (Dz. U. Nr 15 poz. 142 z późn. zm.) opracowany został szkolny plan nauczania dla trzech etapów kształcenia:
- - I etap edukacyjny-nauczanie zintegrowane (kl. I-III),
- - II etap edukacyjny – kl. IV-VI,
- - III etap edukacyjny – gimnazjum (kl. I-III),
3. Programy wspierające:
- - ,,Spójrz inaczej”- K.Kołodziejczyk,
- - Pedagogika zabawy Carlo Orffa,
- - Metoda Ruchu Rozwijającego - W.Sherbone,
- - Kinezjologia edukacyjna - P.Dennison,
- - ,,Drugi elementarz, czyli program 7 kroków”- praca zbiorowa,
- - Metoda Dobrego Startu – M. Bogdanowicz,
- - Terapia metodą integracji sensorycznej,
- - Program rozwijający percepcję wzrokową – Marianne Frostig i Dawid Horne,
- - Program aktywności, świadomości ciała, dotyk i komunikacja – Ch. i M. Knill,
- - Program terapii jąkania – G. Skrzynecka,
- - Muzykoterapia-J. Stadnicka
- - Metoda słuchowo – werbalna – Y. Csanyi,
- - Metoda wychowania słuchowego – A.Lowe,
- - Metoda totalnej komunikacji,
- - Metoda odczytywania mowy z ust - B. Szczepanowski.
- - Program nauczania przeznaczony dla dzieci autystycznych (program autorski) opracowany pod kierunkiem T. Gałkowskiego.
- I etap edukacyjny - każda klasa ma salę lekcyjną, w której odbywa się większość zajęć,
- II,III etap edukacyjny-zajęcia odbywają się w klasopracowniach przedmiotowych.
- I etap edukacyjny-język angielski, informatyka,
- III etap edukacyjny-język niemiecki,
- szkoła dysponuje bogatą ofertą zajęć pozalekcyjnych ukierunkowanych na zainteresowania i potrzeby dzieci.
Zreformowana struktura
systemu oświaty daje nowe możliwości efektywnego kształcenia uczniów ze
specjalnymi potrzebami edukacyjnymi.
W oparciu o diagnozę specjalistów oraz o dynamiczną diagnozę pedagogiczną polegającą na ciągłej obserwacji postępów dydaktycznych i zachowań ucznia w grupie w Zespole Szkół Ogólnokształcących Integracyjnych nr 4 w Kielcach podejmuje działania wspierające kształcenie uczniów ze specjalnymi potrzebami edukacyjnymi zarówno niepełnosprawnych jak i szczególnie uzdolnionych.